André Manuel terug op het Podium Paco Plumtrek.

Almelo, 20 oktober 2019

Solo en met zijn verschillende bands heeft hij een prachtig repertoire opgebouwd
met donkere, lollige, gevoelige, romantische en vreemde liedjes.
André Manuel is een graag geziene muzikant in Almelo, en stond eerder
met zijn verschillende formaties ook op All Mellow en het Liedjesmakersfestival.
In tegenstelling tot sommige andere liedjesschrijvers laat hij de moraal-van-het-verhaal liever weg,
al weerhoudt het hem er niet van uitgesproken (en voor sommigen kwetsende)
meningen te hebben. Het Nederlandse publiek lijkt langzaam aan hem te wennen.
‘Als ze nu weglopen dan is het om te pissen. Ze komen altijd weer terug,’ aldus Manuel.

Buiten was het deze zondagmiddag koud en nat, maar dat weerhield de fans niet van een bezoek
aan dit (uitverkochte) optreden. En natuurlijk begon André Manuel met zijn lied over regen,
maar dan toch wel weer gevolgd door het lied over een 'Mooien Dag´.
 

De eerste meezinger 'Ons Dorp' werd al snel herkend en klonk "zijn wij gelukkig"
aanvankelijk schoorvoetend maar later luid en duidelijk uit de zaal.
 

Een kort Twents liefdesliedje ("Ja.... ik ook van oe") volgde op het lied over 'een nuchtere Tukker'.
 

Bij het nummer 'Kraaien' maakte hij gebruik van de loop recorder met (echo) effecten.
 

Tot slot van de eerste set ("meestal speel ik aan een stuk door") het lied 'Vlieger'
(over een dure vlieger hoog in de bomen met een kind eraan dat niet wilde luisteren:
wie niet op tijd loslaat valt altijd alleen) en 'Laatste Liedje' (voor de pauze dan).
 

Na de pauze vervolgde André Manuel met 'Lui In M'n Verzet'
("Als jullie gaan vechten hou ik de barkruk bezet") en het nummer
over een van zijn vroegere bands, de Ketterse Fanfare, "de ontaarde bruiloftsband".
 

Het van Louis Armstrong bekende What A Wonderful World werd in zijn versie
'Wat Is De Wereld Toch Mooi', tevens een ode aan tractormeisje Manon Ossevoort
dat in 2014 naar de Zuidpool reed. Daarna kon weer worden meegezongen met 'Alles Komt Goed'.
 

Vervolgens kwamen bekende nummers voorbij als 'Junkie' ("van de taal en verslaafd aan het woord"),
eindigend met steeds zachter, bijna piepende "Give me a reason why I wanna be a woman",
'Drinkebroer' (speciaal voor het behoud van cultuur in De Kolkschool)
en 'Dorst', uitmondend in Lou Reed's Walk On The Wild Side koortje maar dan met "Ik wil hier weg".
 

En als afsluiter inclusief toegift ("anders moet ik eerst daar heen en dan weer terug")
kondigde hij zijn andere liefdesliedje aan, 'Soogdier'
("Ik sabbel aan het leven en krabbel omhoog, oink, oink").
Hoewel daarna toch ook nog het grappige verzoeknummer 'Jo!' werd uitgevoerd:
"We komen van 't platteland en we zitten in de ootoo. Sigaretje in de hand en we luisteren naar Toto".

Foto's: Marcel Pullen